အပေါ်ယံလွှာတင်စက်ရုပ်များ၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်- ဟိုက်ဒရောလစ်ဧရာမများမှ လျှပ်စစ်၊ အသုံးပြုရလွယ်ကူသောစနစ်များအထိ

အစောပိုင်း ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်များ (၁၉၇၀-၁၉၈၀ ခုနှစ်များ): အစွမ်းထက်သော်လည်း ရှုပ်ထွေးပြီး မယုံကြည်ရဘဲ အန္တရာယ်များသည်။ အဓိကအားဖြင့် ကြီးမားပြီး ရိုးရှင်းသော အစိတ်အပိုင်းများအတွက် အသုံးပြုသည်။

လျှပ်စစ်ဆာဗိုရိုဘော့များ (၁၉၉၀-၂၀၁၀ ခုနှစ်များ): တိကျမှု၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ထပ်ခါတလဲလဲလုပ်ဆောင်နိုင်မှုနှင့် သန့်ရှင်းသောလည်ပတ်မှုကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။ ပရိုဂရမ်းမင်းသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သူဗဟုသုတ လိုအပ်ခဲ့သည်။

Zero-Programming ခေတ် (လက်ရှိ): Drag-and-Teach နှင့် အလိုလိုသိနိုင်သော interface များ      ဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာရှိသော နောက်ဆုံးပေါ် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာမှုအဆင့် ။ ဤပြောင်းလဲမှုသည် နောက်ဆုံးနယ်နိမိတ်ဖြစ်သော အသုံးပြုနိုင်စွမ်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည် ။