مسیر رباتهای پوششدهنده به طرز چشمگیری تغییر کرده است، که این امر به دلیل ایمنی، دقت و سهولت استفاده است.
سیستمهای هیدرولیک اولیه (دهه ۱۹۷۰-۱۹۸۰): قدرتمند اما کثیف، غیرقابل اعتماد و خطرناک. در درجه اول برای قطعات بزرگ و ساده استفاده میشد.
رباتهای سروو الکتریکی (دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰): دقت، تکرارپذیری بهتر و عملکرد تمیز را معرفی کردند. برنامهنویسی همچنان بسیار پیچیده بود و نیاز به دانش تخصصی داشت.
عصر برنامهنویسی صفر (فعلی): آخرین مرحله تکاملی، که با رابطهای کاربری بصری و Drag-and-Teach مشخص میشود . این تغییر به مرز نهایی یعنی قابلیت استفاده میپردازد .
امروزه، تولیدکنندگان سیستمهایی را انتخاب میکنند که برای جمعآوری دانش بهینه شدهاند. رباتهای سمپاش مدرن نه تنها باید به طور کامل سمپاشی کنند، بلکه باید به یک کارگر باتجربه نیز اجازه دهند تا تکنیک خود را در عرض چند دقیقه به دستگاه منتقل کند - ویژگی کلیدی که سیستمهای قدیمی را از جدیدترین نوآوریها متمایز میکند.